Marjolijn van Kooten

In Aan mij zal het niet liggen onderzoekt ze waarom mensen pas gewaardeerd worden als ze ziek zijn. Of dood. Het is haar zesde soloshow.

En de persoonlijkste tot nu toe. Ze vertelt over het verlies van haar vriend George Groot. Over haar eigen TIA. Over de vraag waarom we altijd maar doorgaan, ook als het niet gaat. En ze doet dat op de manier die haar zo bijzonder maakt: droog, scherp en met het soort zelfspot dat je herkent maar niet verwacht.

Van Kooten heeft een eigen plek in het Nederlandse cabaret. Ze past niet in een hokje. Haar humor is droog zonder koud te zijn. Haar verhalen zijn persoonlijk zonder sentimenteel te worden. En haar timing is zo goed dat je soms niet weet of je moet lachen of stil zijn.

Aan mij zal het niet liggen is cabaret dat raakt. Onder de grappen zit iets wat je bijblijft. Iets over hoe we met elkaar omgaan. Over wat we zeggen en wat we verzwijgen. Over leven, doodgaan en alles ertussenin.

Dit is een avond voor wie houdt van cabaret dat verder gaat dan lachen alleen.